เมื่อวันหยุด สุดสัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเยือนเมืองที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่น่าเที่ยวที่สุดเมืองนึง

เป็นครั้งแรกที่เป็นการเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศคนเดียว ครั้งแรกกับรถไฟแบบยาวๆในยุโรป

 

กรุงปรากโดยรวมก็สวยดี สิ่งที่ทำให้เมืองนี้ดูสวยงามแปลกตาก็คงเป็นที่ต่ำแหน่งที่ตั้ง

ที่อยู่บนริมฝั่งแม่น้ำลัตตาวา และปราสาทปราก และมหาวิหารเซ็นท์วิตุส บนเนินเขา

ฝั่งตัวเมืองอยู่บนที่ราบของฝั่งแม่น้ำ ตัวปราสาทอยู่บนเขาอีกฝั่งหนึ่งทำให้มุมมองดูโดดเด่นมากๆ

 

เป็นเมืองที่ดูแตกต่างจากเบอร์ลิน แต่ดูเหมือนมากกว่ากับอัมสเตอร์ดัม

นักท่องเที่ยวมากมาย อาคารบ้านเรือนแบบยุโรปสไตล์เก่าๆแต่งดงาม

ปราสาทปราก จัตุรัสกรุงเก่า นาฬิกาดาราศาสตร์ สะพานชาร์ล แหล่งชอบที่ Wenceslas คงเป็นที่หลักๆของการท่องเที่ยว

แต่เมืองนี้มีสิ่งที่แตกต่างจากเมืองที่ชัดมากอย่างหนึ่งคือมี Concert หรือ การแสดงเยอะมาก ทุกหัวมุมถนนในแหล่งท่องเที่ยวจะมีคนขายตั๋วตลอด

ที่นี่เคยเป็นที่โมสาร์ทแต่งเพลงให้ดอน โจวันนี ด้วย

เวลาเกือบทั้งหมดของทริปนี้ใช้อยู่ที่วิหารเซ็นต์วิตุส ทั้ง 3 วันต้องมาที่มหาวิหารแห่งนี้

เพราะติดใจในภาพบนกระจกสีที่สวยงาม และจริๆแล้ว 3 วันดูเหมือนจะมากไปสำหรับเมืองที่ไม่ใหญ่มากเมืองนี้

 

เวลา 3 วัน 2 คืน ทุกวันกับอาหารเช้าที่เตรียมไปเป็นขนมปังแซนวิส กับกล้วยอีก 1 ลูก

ยามบ่ายกับร้านอาหารจีนแถว Wenceslas square อาหารเย็นตอน 2 ทุ่มที่ KFC

จบที่ตี 1 ด้วยบาร์คาราโอเกะแบบเชคใกล้ๆที่พัก

คงเป็นเพราะตอนนี้กินอาหารยุโรปมื้อไหน ต้องใช้น้ำช่วยกลืนแล้วเลยไม่ได้นั่งชิมอาหารเชค

KFC ก็เป็นมุมสวยๆที่เห็นอนุสาวรีย์ Wenceslas และก็สาวๆ ขาวๆ สวยๆ อันสุดแสนจะเพลิดเพลินตา

นี่เป็นครั้งแรกที่นั่ง ในผับ บาร์คนเดียวในยุโรป

ทำให้เข้าใจอย่างนึงว่า เวลาฝรั่งมาเที่ยวเมืองไทยแล้วไปนั่งแก่วแถวนานา มันมีความสุขมากกว่านอนแก่วอยู่ที่ห้องเป็นไหน

 

การเดินทางครั้งนี้ยังได้พบบ้านเมืองสวยงามระหว่างทาง

เป็นภูมิทัศน์ที่สวยงาม แม่น้ำตรงกลาง ขนาบด้วยทิวเขา 2 ด้าน

ด้านนึงสูงตะหง่านมีรางรถไฟขนาบไปตลอด อีกด้านเป็นพื้นที่ราบเล็กๆริมน้ำ ก่อนที่เริ่มขึ้นเนินไปเรื่อยๆ

มีโอกาสครั้งหน้าคงได้มาเยี่ยมเยือนเมืองนี้

Bad Schandau

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 อาทิตย์ผ่านไปแบบรวดเร็ว

ความรู้สึกถึงความเป็นเยอรมันมีมากขึ้น หลังจากที่ Weekend ทั้ง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ออกไปกับคนเยอรมัน

อาทิตย์ก่อนหน้า ได้ไปร่วมฉลองงาน Grey Day ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปที่เบอร์ลิน

ได้เดินไปตามตรอกซอกซอยที่ไม่เคยไปมาก่อน นั่งจิบเบียร์ นั่งร้านอาหาร

ซึ่งไม่เคยทำมาก่อน เวลาไปเที่ยวคนเดียว

อาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ได้ไปนอนค้างคืนที่บ้าน Phil เป็นแบบฟาร์มจริงๆ

ได้ขี่ม้า ยิงปืน เล่นรถบังคับ ทำ BBQ นั่งคุยกันจนถึงตี 2 จบด้วยการนอนหลังรถแวน

ฝากถึงเพื่อนๆที่ไม่เคยไป Party BBQ กับฝรั่ง พยายามเตรียมท้องให้อิ่มไปก่อน เพราะกว่า BBQ จะเริ่มส่วนใหญ่ก๋ปาเข้าไป 2 -3 ทุ่ม

แต่อีกเช่นเคย รถชาด อร่อยถูกปาก ด้วยเนื้อและไส้กรอกย่าง

 

ภาพถ่ายจากห้องพัก

ตึกที่เห็นก็เป็นส่วนหนึ่งบริษัทที่รักของเรา

 

โอบกอดจูบลูบไล้เธอ แอบอิงเอนกายแนบชิดผูกพัน

อกสั่นหวั่นทรวงสะท้าน เพราะลมจูบนั้น แต่กายเธอกับร้อนดังไฟร้อนแรงโลมเลีย

ดังถูกต้องยอกย้ำภายใน จวบจนธารอารมณ์ไหลหลากมา

ใจหนึ่งอยากจะร้องไห้เสียใจ แต่อีกใจกับอิ่มเอมสุขสันต์เหลือที่จะเอ่ย

 

*แพ้ แพ้อารมณ์ตัวเอง ใจเคยมั่นคงจางหาย ยอมให้เค้าเธอยอมทั้งใจและกาย ยอมเป็นคนของใครคนนั้น

 เธอยอมก็เพราะรักจริง หวังเคียงคู่กัน รักนานแสนนาน

เพราะรักจริงยินยอม ขอเพียงอย่าลวงหลอก รักเธอเพียงพอแล้ว

 

เป็นความภูมิใจลึกๆในใจ ไม่เคยมีชายใดได้ลิ้มฉ่ำเธอ

เป็นสิ่งหนึ่ง เธอยึดมั่นไว้ในใจตลอดมา เป็นความงามอันถ่องแท้ไร้รอยมลทินใดๆ

 

คืนเดียวดายนอนร้อนลุ่มคอย เหตุใดใยจึงไม่หวนกลับมา

อยากจะบอกให้เค้ารู้ว่า ดวงใจเธออวดควรเมื่อไรหนอค่ำคืนเหมือนเคยจะย้อนคืนมา

(*)

 

ถ้าพูดถึงช่วงหนึ่งของการเริ่มฟังเพลงคงจะลืมไม่ได้ถึงวงดนตรีแนว Hard rock วงนี้

แต่วันนี้ขอมาด้วยเพลง เพลงนี้ เพราะรัก

 

 

 

ได้กลับเมืองไทยมา 1 อาทิตย์

ไม่เคยรู้สึกว่าเวลามีค่าเท่านี้มาก่อน ได้ทำอะไรหลายๆอย่างๆ

รวมทั้งไปเที่ยวพัทยาในช่วงที่หวัดหมูกำลังระบาด

ได้ไปเดินเล่นที่ตลาดน้ำ 4 ภาค กินอาหารเกาหลี Sukishi พักโรงแรมถึงแม้จะไม่ดีมาก

แต่ก็สามารถมองเห็นวิวท้องทะเลพัทยาได้อย่างชัดเจนสวยงาม

ได้ตีแบด กินข้าวกับเพื่อนๆ กับแม่ Shopping และก็ได้กอดเจ้าหลานตัวแสบ

รู้สึกทุกอย่างลงตัว 

 

ตอนนี้กลับมาถึงเยอรมัน ชีวิตลงตัวมากขึ้น

มีความสุขกับชีวิตที่นี่มากขึ้น ใช้เวลามีคุณค่ามากขึ้น

แต่ยังไงก็หวังว่าเดือนหน้าจะได้กลับเมืองไทย

 

การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางโดยสายการบิน Air Berlin เป็นครั้งแรก

และก็เป็น Direct Fligth ขากลับมีคนไทยเยอะมาก ทำให้รู้สึกไม่น่าเบื่อจนเกินไป

และก็เหมือนทุกๆครั้งคือนอนไม่หลับ

แต่ครั้งนี้พิเศษกว่าทุกครั้ง เพราะได้ตัดสินใจซื้อนาฬิกา 1 เรือนเพื่อเป็นที่ระลึกของปีแห่งการเดินทาง

 

 

เมื่อวานได้มีโอกาสไปเที่ยว Potsdam

ไปดูปราสาท Sanssuoci ที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ก่อนมาว่าไปอีกครั้งให้ได้

ความยิ่งใหญ่อลังการณืยังเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกเปลี่ยนไปบ้าง

แต่ยังไงก็เป็นวันที่แสนดี มีความสุขมากอีกวัน

 

เหมือนชีวิตผ่านจุดสูงสุดของความโกรธ กดดัน มันก็กลับสู่ภาวะปกติ ทำให้คิดว่าชีวิตมีขึ้น มีลง

มีทุกข์ มีสุข เป็นเรื่องธรรมดา วันนี้สุข พรุ่งนี้ ก็อาจจะทุกข์ วันนี้ทุกข์ พรุ่งนี้ก็อาจจะสุขได้

ไม่มีอะไรยั่งยืนแน่นอน มีสติและก็อย่าประมาทในการใช้ชีวิต อยู่กับปัจจุบัน

 

เกิดเป็นคนไทยดีเท่าไร แล้วที่มีในหลวง ให้เรายึดมั่น

แค่ทำความดี ทำเพื่อคนอื่น ชีวิตก็มีความสุข มีคนรักมากมาย

 

ปล. รักเธอเสมอ หมู่เกาะสุรินทร์ การไป Sanssuoci ครั้งนี้ทำให้ได้เรียนรู้ความรักมากขึ้น

 

 

 

ไม่เคยต้องไปเมืองนอก แล้วนั่งนับวันกลับบ้านมาก่อน

ไม่รู้ดิ ดูรอบๆก็สนุกดี แต่ทำไมกลับคนที่เราต้องดิวด้วยมันแย่ไปหมด

ไม่เคยเห็นฝรั่งกั๊กมากขนาดนี้ ไม่มีความสุขเลย ต้องเจอกันทุกวัน

กลับคนอื่นๆทั้ง Oliver Lars Thorsten Micha Sebastian Ray Christian

ก็ดีไปหมด รู้สึกอบอุ่น

แต่กลับอีกตัว 2 ตัวที่ดันต้องไปยุ่งกลับมัน ทำให้ทุกอย่างเซ็งไปหมด

หวังว่ามันคงจะผ่านไปเร็วๆ เห็นบอกปีหน้าจะมาเมืองไทย

ภาวนา อย่าให้มาเลย

 

 

 

วันนี้ได้ย้อนกลับไปดูภาพของสาวๆคนหนึ่ง

เห็นความสดใส ของสาวแรกรุ่น ดูมีความสุข สนุกกับชีวิต แถมเป็นชีวิตต่างแดนด้วย

เลยนึกหันไปมอง Blog ตัวเอง เป็นน้อยครั้งที่จะย้อนกลับไปดูข้อความ บันทึกเก่าๆที่เคยเขียนไว้

ทำให้ได้ทบทวน ความคิด คิดถึง หลายๆสิ่งๆหลายๆอย่างที่ได้ทำไป

รู้สึกดี กลับสิ่งที่ทำไป สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง สนุกบ้าง เหงาบ้าง

แต่ก็ดีใจที่ได้ทำไป

และก็ดีที่ Blog แห่งนี้ให้เราได้บันทึกเรื่องราวต่างๆ

 

ชีวิต 2 อาทิตย์ในเยอรมันผ่านไปไม่เร็ว ไม่ช้า

นึกถึงเพื่อนที่พึ่งโดนให้ออกจากงานเนื่องจากเศษฐกิจไม่ดี

ถ้าอยู่เมืองไทยคงได้เมากันแล้ว

 

 

ปีนี้เป็นปีแห่งการเดินทางอีกปีหนึ่ง ยังไม่ถึงครึ่งปีต้องเดินทางไป 3 ประเทศแล้ว

เดือนที่แล้วกับเกาหลี อาทิตย์ที่แล้วที่อเมริกา อาทิตย์นี้ยังอยู่เยอรมันอยู่เลย

และคงต้องอยู่ต่อไปอีก 2 เดือน

ทุกอย่างไม่ตื่นเต้นเหมือนเมื่อ 3 ปีก่อน

ความรู้สึกอยากอยู่แต่เมืองไทยมันเกิดขึ้นในใจลึกๆ

ไม่อยากเดินทาง ไม่อยากจากบ้านไปนาน ไม่รู้ทำไม

แต่ยังไงผู้คนที่นี่ก็ทำให้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวคิดถึงบ้านมากมาย

 

 

 

 

การท่องเที่ยวเพื่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน

 

สำหรับคนที่ไปหมู่เกาะสุรินทร์บ่อยๆ คงต้องรู้จัก Sabina หรือพี่มล บ้าง

ทุกครั้งที่ผมไปหมู่เกาะแห่งนี้ ผมจะไปกับ Sabina เสมอ

ด้วยเสียงสำเนียงใต้ของพี่มล การเดินไปรับช่วยหิ้วกระเป๋าทันทีที่เราลงจากรถทัวร์

ความง่ายๆเป็นกันเองด้วยรอยยิ้มที่ประทับใจ

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดบริษัทแห่งนั้เป็นของชาวพังงาแท้ๆ

 

การท่องเที่ยวของผมเงินของผม ผมอยากให้ไปสู่ชาวบ้านหรือคนในท้องถิ่นนั้นๆจริง

ผมไม่อยากไปเที่ยวพังงา แต่เงินส่วนใหญ่ไปอยู่ที่คนกรุงเทพ

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไปเที่ยวที่ไหนและจะไม่เข้า 7-11 เลย

ผมไม่อยากซื้อ ขนม อาหาร ไปจาก Lotus แต่ไม่ยอมใช้เงินเลยที่คุระบุรี

ผมเชื่อว่า เมื่อเงินเราได้กระจายสู่คนท้องถิ่น คนท้องถิ่นก็จะดูแลสถานท่องเที่ยวที่เรารัก

การพึ่งพึงระหว่างชุมชนและแหล่งท่องเที่ยวย่อมส่งผลดีต่อทุกๆกลุ่มมากที่สุด

 

หวังว่าเพื่อนๆคงจะคิดอย่างผมบ้าง ขาดความสบายไปสักนิด ใช้เงินมากอีกสักหน่อย

แต่เพื่อความยั่งยืนของแหล่งท่องเที่ยวที่เรารัก

 

หมู่เกาะสุรินทร์อีกครั้ง และอีกครั้ง

อีกครั้งกับที่ ที่เรารัก และผูกพันธ์

รู้สึกดีเสมอๆ

แต่ก็อดห่วงไม่ได้ ห่วง กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนไป

ผู้คนไปเยือนมากขึ้น ธุรกิจ เงิน เงิน เข้ามามากขึ้น

ไม่ว่า 7-11 ที่คุระบุรี เรือคาตามาลานของบาราคูด้า เรือเร็วจากเขาหลักของเม็ดทรายทัวร์

ห่วง ห่วง และห่วง มากขึ้นเรื่อยๆ

 

 

Korea

ในเวลาไม่ถึง 3 เดือนต้องเดินทางมาเกาหลีถึง 3 ครั้ง

และก็เหมือนทุกๆครั้ง คือเดินทางคนเดียว

 

แต่ก็โชดดี คนที่เราต้องมาทำงานด้วยก็เป็นคนดี ทำให้การทำงานไม่อยากลำบากเกินไป

และก็ยังแนะนำพาไปกินอาหารหลายๆอย่างด้วย

อาหารเกาหลี : รสชาดดีกว่าที่คิดเยอะมาก นึกว่าจะจืดเหมือนอาหารญี่ปุ่น แต่จริงๆแล้วมีหลายรสชาดถูกปากคนไทยอย่างเรา

คนเกาหลี : สาวๆน่ารักทั้งนั้น ขาว สวย หมวย อะไรจะขนาดนั้น ส่วนหนุ่มเกาหลี อิอิสู้หนุ่มไทยไม่ได้หลอก

ที่ท่องเที่ยว: ยังไม่ได้ไปไหนนอกจากโซล จุดเด่นที่สุดก็คือวังต่างๆ แต่ดูไปดูมาก็เหมือนกันหมดทุกวัง

แต่ที่ทำให้ประทับใจก็คงเป็นหารแสดงเปลี่ยนเวรยามของทหาองครักษ์ที่จำลองให้ดู ซึ่งดูมีสีสรรดีมากๆ

ช่วงนี้เป็นหน้าหนาว ต้นไม้ดอกไม้เหี่ยวหมดจึงทำให้ความงดงามตามวังต่างลดลงไปมากเมื่อเทียบกับรูปที่เห็น

อากาศ : หนาว หนาว และก็หนาว หนาวจนรู้สึกหน้าไหม้

การเดินทาง: ก็เหมือนทุกครั้งที่ไปไหนมาไหนคนเดียว ก็คือรถไปใต้ดิน ซึ่งที่นี่มีหลายสายและก็ราคาไม่แพง

 

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านไปแล้วกับปีเก่า 2551 ถึงจะเป็นปีที่ไม่หวือหวา สับสน จิตตก ในหลายๆช่วงของชีวิต

แต่สุดท้ายก็พอได้คำตอบ ทำให้มีทิศทางที่ชัดเจนมากขึ้น อาการจิตตกสับสนก็เลยบรรเทาเบาบางลงไปพอสมควร

แต่ยังไงก็หนทางก็ยังอีกยาวไกลกว่าจะถึงจุดๆนั้น

 

ส่วนเรื่องที่สำคัญรองๆลงมา แม้ยังไม่ได้คำตอบและยังสบสน แต่คงจะมีทิศทางที่ดีขึ้นในปีใหม่นี้

 

ปีใหม่ปีนี้ เริ่มต้นได้ไม่ดีกับภาวะเศษฐกิจ

เป็นครั้งแรกๆที่กังวล และรู้สึกผลกระทบมันใกล้ตัวเหลือเกิน

คงจะต้องถูกลดเงินเดือนในไม่ช้า

แต่ยังไงก็หวังว่าเศษฐกิจจะดีขึ้นในไม่ช้า

 

เป้าหมายในปีนี้คงไม่อะไรมีอะไรมาก

เพียงแต่ยังให้มีงานทำ และก้าวใกล้ควาฝันอีก 1 ก้าว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

All reserved.